Mala hidroelektrana ’’Vučje’’, izgrađena je 1903. godine,a prvi kilovati električne energije potekli su decembra 1903. godine na dan kada jen Leskovac oslobođen od turaka – 11. decembra po starom, odnosno 24. decembra po novom kalendaru. Time se Leskovac pridružio Beogradu i Užicu koji su u to vreme bilijedini osvetljeni.
Druga je po starosti u Srbiji,odmah iza hidrocentrale u Užicu na reci Đetinji, koja je izgrađena dve godine ranije.
Sredstva za izgradnju hidroelektrane uložili su leskovački industrijalci koji su 1901.godine osnovali Leskovačko električno akcionarsko društvo.
Gradnja elektrane je počela konstruisanjem kanala 1902 – 1903. godine,koji vodu dovodi iznad hidroelektrane. Kanal je dugačak 920 metara,sa jedne strane je delimično uklesan u visoke nepristupačne stene, a sa druge je sazidan potporni zid. Iz kanala voda ulazi u cev duzine 150 metara i odvodi vodu sve do lopatica agregata hidrocentrale. Voda koja se zahvata iz Vučjanke, posle prolaska kroz turbine,vraća se u reku tako da je obezbeđen prirodni tok i jedinstvo prirode i tehnike.
Da bi struja stigla od Vučja do Leskovca,izgrađen je dalekovod koji se smatra prvim u Srbiji.
Do prelaska na novi generator, struju su proizvodile dve turbine, prva je marke Siemens koja je bila u funkciji od početka rada hidrocentrale i druga turbina Švedske marke Asea koja je u funkciji bila od tridesetih godina prošlog veka.
Hidrocentrala od puštanja u rad do danas nije radila samo jedan kratak period pri kraju Drugog svetskog rata.
Godine 2005. hidroelektrana ’’Vučje’’, svrstana je u svetsku baštinu tehnike, koju čine još svega šezdesetak objekata.
